Wietze de Jager over zijn vaderschap

Wietze de Jager is een bekende radio-dj en presentator, maar vooral vader van drie kinderen. Via Red een Kind zijn ze betrokken bij een gezin in Rwanda. We gingen bij Wietze langs en hij vertelde ons over zijn vaderschap en wat hij belangrijk vindt voor (zijn) kinderen.

Wat een prachtig gezin heb je, Wietze!
Wat betekenen zij voor je?

Ja, dank je wel! Samen sterk zijn als gezin, dat is de basis die ik mijn kinderen wil bieden. Ik vind het belangrijk dat mijn kinderen als ze later groot zijn, weten dat ze altijd op ons kunnen terugvallen.

Ik probeer veel tijd te investeren in mijn gezin. Vanochtend werd ik wakker geroepen door mijn dochter. Ze slaapt in een spijlenbed en kan er niet zelf uit, dus riep ze heel hard ‘papa, papa’. Dan kom ik haar kamer binnen en zie ik zo’n big smile. Ze heeft dan zoveel zin in de nieuwe dag. Dat zijn van die kleine dingen die me gelukkig maken.

Toen mijn kinderen geboren werden, realiseerde ik me hoe goed we het hebben. Ik kan me niet voorstellen hoe het moet zijn als je hen geen eten zou kunnen geven. Daarom heb ik samen met mijn vrouw Lieke besloten om ook iets voor kinderen te doen die in armoede leven. Zo kwamen we bij Red een Kind uit. Kinderen zijn de toekomst, daar moet je in investeren.

Hoe vind je het om contact te hebben met een gezin in Rwanda?
We krijgen af en toe een brief van hen en dat maakt het heel persoonlijk. De vader van het gezin is klusjesman. Ik
heb veel respect voor het feit dat ze ondanks de armoede echt iets van hun leven proberen te maken. Red een Kind
investeert in deze gezinnen – en dus in de toekomst van de kinderen – door bijvoorbeeld ondernemerstrainingen te
geven. Die kennis is niet altijd vanzelfsprekend, daar gaan we soms te snel aan voorbij. Kennis overdragen is heel
belangrijk als het gaat om het oplossen van armoede.

Wat zou je aan deze ouders willen vragen?
Ik zou het graag met ze hebben over wat écht geluk is. Voor mijn kinderen haal ik Duplo omdat ze daar zo vrolijk
van worden, maar dat is niet waar geluk om draait. Ik zou van ouders in Rwanda willen leren hoe zij gelukkig
zijn, ondanks dat ze bijna niets hebben. Als je mij al mijn spullen afneemt, zou ik waarschijnlijk eerst diep ongelukkig
worden, voordat ik weer leer wat geluk is. In Nederland zijn we zo materialistisch en deze maatschappij heeft mij natuurlijk ook beïnvloed.

Vind je het daarom belangrijk om je kinderen mee te geven wat er in de wereld speelt?
Ik denk dat het belangrijk is dat mijn kinderen al op jonge leeftijd kennismaken met andere religies en culturen, zodat ze zich realiseren dat we het hier in Nederland goed hebben. Als ik mensen in de rij van de kassa zie chagrijnen over hoe lang de rij is, dan denk ik: ‘Zeur niet! Je kunt boodschappen doen en ervoor betalen!’ Ik wil voor mijn kinderen een voorbeeld zijn en hen laten zien dat ze gelukkig kunnen zijn met wat ze hebben.

“We zijn in Nederland zo materialistisch.”


Welke wens heb je voor het Rwandese gezin waar je contact mee hebt?

Van alles. Gezondheid, genoeg te eten, dat soort dingen. Misschien wens ik ze wel gewoon toe wat ik ook wens voor mijn eigen gezin en mijn eigen kinderen: dat ze een warm nest kunnen creëren als gezin, waarin iedereen zich veilig voelt.

Wietze de Jager en zijn vrouw Lieke zijn als sponsor betrokken bij het werk van Red een Kind in Rwanda.

Hoe werkt dat precies?
Red een Kind geeft toekomst aan kinderen in armoede. Dat doen we door middel van dorpsprogramma’s, waarin aandacht is voor het kind én de ouders én het dorp. Zo kan een samenleving duurzaam veranderen en krijgen kinderen en jongeren zicht op een toekomst zonder armoede.

Eén van de mogelijkheden om dit werk te steunen, is door een kind of een gezin te sponsoren met een maandelijks bedrag. Dit bedrag komt ten goede aan het verbeteren van de leefomstandigheden in het hele dorp. Het sponsorkind is het gezicht van dit programma en houdt je op de hoogte met kaartjes en foto’s. Zelf kun je ook brieven en foto’s sturen, gewoon per post of via e-mail. Op deze manier raak je met je eigen gezin op een hele concrete manier betrokken bij een kind en bij de ontwikkelingen in het dorp. Vaak horen we dat gezinnen voor elkaar bidden en foto’s van elkaar hebben opgehangen. Ver weg wordt dichtbij!