Elk kind op deze wereld is geboren uit twee ouders. Zij krijgen de mooie taak voor om ervoor te zorgen dat hun kind gezond en veilig opgroeit.

Dat is geen nieuws om in de krant te zetten. Ook is het helaas geen nieuws dat in deze gebroken wereld deze taak soms ernstig in gevaar komt. Want wat doen we als ouders door armoede niet meer zelf voor hun kinderen kunnen zorgen? Wie zorgt er dan voor het kind?

Een hulpverlener? Een sponsor? Een adoptieouder? Een kindertehuis?

Wij zijn ervan overtuigd dat het altijd de ouders moeten zijn. Ouders in diepe armoede mogen wij niet ook nog eens de zorg en verantwoordelijkheid voor hun kinderen ontnemen. Wij geloven dat God kinderen plaatst in gezinnen en families.

Wij hebben geleerd dat wanneer wij kinderen in diepe armoede willen helpen, dat we dan de ouders de mogelijkheid moeten geven om weer voor hun kinderen te zorgen. Als zij blijvend meer inkomen verwerven, kunnen zij zelf voeding, school en gezondheidzorg voor hun kinderen betalen. Dát is de insteek van Red een Kind.

De sponsors en donateurs van Red een Kind weten dat en delen deze visie. Als sponsor betaal je mee aan het dorpsprogramma dat erop is gericht dat de ouders samen sparen en investeren in hun toekomst. Na ongeveer zeven jaar kan Red een Kind het dorp verlaten: alle ouders hebben dan voldoende inkomen om voor hun kinderen te zorgen. Blijvend. Een sponsor schrijft met een kind uit het dorp en leest zo mee over de impact van het programma op de gezinnen Dit sponsorkind krijgt niet méér dan een ander kind in het dorp. Niet meer dan zijn broertje of haar buurmeisje.

Hoe stijgt het inkomen van de ouders? Dat kan bijvoorbeeld door te bouwen aan een eigen veestapel. Als wij starten in een dorp, kan vrijwel geen enkel gezin een koe of een geit kopen. Als ouders in zelfhulgroepen samen sparen, kan dat wél! Na een paar maanden kopen ze samen de eerste geit. Na een jaar zijn er misschien al drie geiten, én twee jonge geitjes. Na zeven jaar heeft elk gezin minstens één geit of koe en waarschijnlijk enkele kippen. Niet gekregen, maar zelf hard voor gewerkt en samen voor gespaard. Ook hier passen we het principe weer toe: niet zorgen voor ‘arme mensen’, maar hen helpen zélf uit het dal van armoede omhoog te klimmen.

Wie zorgt er voor het kind? De vader en de moeder! Helpt u ons mee om dat te bereiken?

Andries Schuttinga, directeur


Terug naar overzicht