Hoe verander je als bedrijf, kerk of fonds mee in deze turbulente tijden? Daarover sprak Ben Tiggelaar half september op een evenement van Red een Kind.

Op donderdag 12 september verzamelden meer dan honderd mensen uit kerken en bedrijven zich in Het Oude Magazijn in Amersfoort. Zij zijn op verschillende manieren betrokken bij het werk van Red een Kind. Speciaal voor hen en voor Red een Kind ontwikkelde schrijver, spreker en gedragswetenschapper Ben Tiggelaar een interactief programma waarin hij samen met de aanwezigen op zoek ging naar inzichten en ideeën die hen een stap verder helpen in deze turbulente tijden.

“We hadden nooit genoeg eten, altijd te weinig oogst en geld om kinderen naar school te laten gaan hadden we niet.”

Moeder Carolyne (33 jaar) wilde deze vicieuze cirkel van armoede graag doorbreken. Samen met Red een Kind is dat nu gelukt door deel te nemen aan het programma in haar dorp in Kenia. Daar ontdekte ze het principe van sparen en lenen in een groep. Al na zes maanden kon Carolyne haar eerste kippen kopen en inmiddels heeft ze er maar liefst dertien! Door enkele kippen te verkopen, breidde ze haar veestapel uit met twee geiten én kocht ze zaden. Ondertussen leerde ze via trainingen groenten te verbouwen. “Dit is het beste wat me is overkomen”, zegt de trotse moeder.


Armoede doorbreken dankzij dieren
Het houden van dieren helpt gezinnen zoals van Carolyne armoede achter zich te laten. Dieren bieden niet alleen voedsel, maar zorgen ook voor inkomen en geven mest voor de gewassen. Een dierbaar cadeau kan zo verschil maken tussen opgroeien met honger en geen onderwijs, of een toekomst vol kansen. Zoals Carolyne zegt: “Ik ben nu in staat mijn kinderen beter eten te geven én naar school te laten gaan.”

We willen heel graag nog meer kinderen en gezinnen zoals dat van Carolyne, Dorcas, Emmanuel en Blessing helpen met een dierbaar cadeau. Dat kunnen we niet zonder jouw hulp. Met een online donatie voor een kip of geit zorg je voor nieuwe kansen en een leven zonder armoede.


Zoek je nog een origineel cadeau? Bekijk bijgevoegde folder en geef familie en vrienden een dierbaar cadeau! Bestel vandaag nog een cadeaukaart op dierbaarcadeau.nl

  

Voor vele sponsors herkenbaar: je neemt je voor een kaartje te schrijven aan het kind of gezin dat je sponsort, maar door alle drukte van het dagelijks leven schiet het er tóch bij in…

Red een Kind heeft nu een speciale actie om je aan te moedigen: als sponsor kun je tot en met 31 oktober 2024 helemaal gratis een kaart samenstellen en versturen op onze website.

[button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/online-schrijven/”]Stel hier meteen je kaart samen[/button_primary]

Update (november 2024): Vanwege de positieve reacties die we op deze actie kregen, hebben we besloten dit een vervolg te geven. De uiterlijke schrijfdatum vervalt. Aan elk sponsorkind of -gezin kan vanaf nu eenmalig gratis geschreven worden. Je kunt gewoon inloggen en een kaart naar eigen wens samenstellen. In het winkelmandje zul je vervolgens zien dat er geen bedrag wordt gerekend voor het versturen van de kaart.

We hopen natuurlijk dat zo veel mogelijk sponsors gaan schrijven. Dat zou kinderen enorm blij maken! Sponsorkinderen en -gezinnen vinden het geweldig om een kaart van hun sponsor te krijgen. Hoe mooi is het om met iets kleins hoop te verspreiden over de wereld?

Tips voor schrijven
Post naar een sponsorkind of -gezin sturen hoeft niet ingewikkeld te zijn. We delen graag een paar tips met je:

Maak jij een kind of gezin blij met een kaart?

[button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/online-schrijven/”]Stuur er vandaag nog één![/button_primary]

Naar aanleiding van de aangekondigde bezuinigingen op ontwikkelingswerk, doet onze directeur-bestuurder Andries een boekje open. Want wat is het effect van de bezuinigingen op ons werk? Helpt het de Nederlander juist verder of niet? Heeft Den Haag überhaupt door wat ngo’s doen? Op deze en meer vragen geeft Andries openhartig antwoord.

Tijdens de eerste Prinsjesdag van kabinet Schoof I bleek dat er nog meer bezuinigd gaat worden op ontwikkelingssamenwerking dan aangekondigd. Hoe zit dat precies?
“Dit kabinet wil de zwaarste bezuinigingen ooit op ontwikkelingssamenwerking doorvoeren. Vanaf 2027 gaat het om een bedrag van 2,4 miljard euro per jaar, ongeveer een derde van het budget. Daarnaast worden vanaf volgend jaar de koppeling tussen het bruto nationaal inkomen en het ontwikkelingsbudget losgelaten. Normaal gesproken stijgt het budget met de groei van de economie mee, maar daar wil dit kabinet een eind aan maken. Daarmee worden nog eens honderden miljoenen per jaar extra bezuinigd. Ook het openhouden van Nederlandse ambassades wordt straks deels betaald uit het ontwikkelingsbudget. Het gaat dus echt om bezuiniging op bezuiniging.”

‘Het is beschamend dat de mensen die onze hulp het hardst nodig hebben, worden weggestreept’

Hoe kijk je als directeur van een noodhulp- en ontwikkelingsorganisatie naar de beslissing om zo zwaar te bezuinigen?
“Ik word er vooral verdrietig van, en ik vind het beschamend dat we in een land wonen waar de mensen die onze hulp het hardst nodig hebben, worden weggestreept. We leven in een van de meest welvarende landen ter wereld, waar de meeste mensen het – ondanks de problemen die er zeker zijn – goed hebben. Om dan weg te lopen van je verantwoordelijkheid om te delen is ongelofelijk teleurstellend en heeft voor mij ook iets egoïstisch. Daarnaast hebben de mensen die dit direct betreft geen duidelijke stem in Den Haag, dus het lijkt helaas een makkelijke post om op te bezuinigen.”

Wat betekent het voor Red een Kind? Hoe ga je hier als organisatie mee om?
“De subsidies die we op dit moment ontvangen vanuit de Nederlandse overheid zijn bestemd voor onze noodhulpprogramma’s. We verwachten niet dat daar de zwaarste klappen zullen vallen.
Red een Kind is gezegend met een loyale achterban. We bestaan omdat mensen onze missie belangrijk vinden en ons werk willen ondersteunen, en dat is heel mooi. Maar als organisatie word je ook beïnvloed door het sentiment dat heerst in de samenleving. Ik vraag me af wat dit op lange termijn doet met de bereidwilligheid om te geven, ook van onze eigen achterban. Onze overheid heeft een voorbeeldfunctie en wat voor voorbeeld wordt er nu gegeven over wat we overhebben voor anderen en het soort samenleving die we willen zijn?”

Door voorstanders van bezuinigingen op ontwikkelingssamenwerking wordt vaak gezegd dat we met dit geld juist ook Nederlanders kunnen helpen. Wat vind je daarvan?
“Je houdt mensen een onwaarheid voor door te stellen dat er veel meer mogelijk wordt in Nederland als we niet langer solidair zijn met mensen in nood. Het budget voor ontwikkelingssamenwerking ligt rond de halve cent per euro die men in Nederland verdient, dat is heel bescheiden. Daarmee zijn deze bezuinigingen voor een deel symboolpolitiek, want we lossen de problemen in onze eigen samenleving er niet mee op.
Ik ben ervan overtuigd dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Nederland zou zich moeten houden aan de afspraak om 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen aan ontwikkelingssamenwerking te besteden. De Bijbel vertelt ons dat we oog moeten hebben voor mensen die minder hebben. Dat geldt uiteraard voor mensen in onze eigen samenleving, maar net zo goed voor de vreemdeling ver weg.”

‘De Bijbel vertelt ons dat we oog moeten hebben voor mensen die minder hebben’

Je bent al acht jaar directeur van Red een Kind, wat heb je in die tijd zien veranderen in de sector en samenleving?
“In de ontwikkelingssector zijn we wellicht wat doorgeschoten in hoeverre alles gecontroleerd moet worden. Er is meer drang naar het meten en analyseren van alles wat we doen. Dat is soms om gek van te worden, want er gaat ontzettend veel tijd in zitten. Aan de andere kant maakt dit Red een Kind wel professioneler en is de kwaliteit van ons werk erop vooruitgegaan.
We blijven grote betrokkenheid bij ons werk zien. Maar toch denk ik dat er in de samenleving sprake is van een zekere verkilling, dat is een trend die ik al langer zie. Volgens mij heeft dit te maken met een wereld die steeds onzekerder wordt. Hierdoor hebben we als individuen, maar ook als samenleving, de neiging meer met onszelf bezig te zijn. Dit is ergens wel begrijpelijk, maar ik vind het ook een zorgelijke ontwikkeling.”

Heb je het idee dat er in Den Haag een realistisch beeld bestaat van het werk dat ngo’s doen?
“Nee, ik denk het niet. Soms heerst nog steeds het idee dat mensen afhankelijk zullen blijven van hulp van buitenaf. Omdat men denkt dat ontwikkelingswerk een bodemloze put is, neemt het draagvlak ervoor af. Als ik mensen uitleg wat wij doen – dat we mensen helpen hun situatie zélf te verbeteren en weer te geloven in hun eigen kracht – verandert dat beeld vaak. Wij werken aan de grondoorzaken van de problemen waar mensen tegenaan lopen, zodat ze uiteindelijk zonder steun van onze kant verder kunnen.”

‘Wij werken aan de grondoorzaken van problemen, zodat mensen uiteindelijk zonder onze steun verder kunnen’

Critici van ontwikkelingssamenwerking vinden vaak dat we al genoeg gedaan hebben, en dat het geen zin heeft om te blijven investeren in de landen waar wij werken. Wat zeg je tegen hen?
“Ik ben het er niet mee eens dat we al genoeg gedaan hebben, of dat investeren in ontwikkelingssamenwerking geen zin heeft. Er is in de afgelopen zeventig jaar ongelofelijk veel gebeurd en verbeterd. Zo zijn er grote stappen gemaakt op het gebied van armoedebestrijding, levensverwachting, onderwijssystemen en gezondheidszorg.
Maar we moeten niet hypocriet zijn, we leven nog steeds in een mondiaal systeem dat zeer oneerlijk is. Denk bijvoorbeeld aan het internationale handelssysteem of de manier waarop we omgaan met kritieke grondstoffen. Zolang er vanuit het Westen geen bereidheid is om dit systeem te veranderen, zullen andere gebieden in een achtergestelde positie blijven. We hebben dus niet alleen een morele verplichting via ontwikkelingssamenwerking de gevolgen van dit oneerlijke systeem te bestrijden, maar ook om het systeem zelf aan te passen.”

Zie je het veranderen van het systeem dan ook als verantwoordelijkheid van Red een Kind?
“Als collectief van ngo’s hebben we een verantwoordelijkheid om deze ongelijkheid onder de aandacht te brengen. Red een Kind dus ook. Bijvoorbeeld door mensen die bereid zijn om te luisteren mee te nemen, en onze expertise te delen. En we kunnen proberen mensen hoop te geven en te laten zien dat oplossingen mogelijk zijn, ook al is dat soms op heel klein niveau.”

‘We kunnen mensen hoop geven’

Het politieke klimaat in Nederland is op dit moment niet gunstig voor ngo’s, en in veel van de landen waar Red een Kind werkt, zoals DR Congo en Zuid-Soedan, zijn de uitdagingen ontzettend groot. Hoe zorg je dat je de hoop op een betere toekomst niet verliest?
“Om hoopvol te blijven denk ik vaak terug aan een vrouw die ik ontmoette toen ik voor Red een Kind op reis was. Zij was lid van een zelfhulpgroep en had daar leren sparen, zodat ze een jurk en etensborden kon kopen. Ze vertelde – met enorme trots en zelfverzekerdheid in haar ogen – wat dit voor haar betekende. Met haar nieuwe jurk en deze borden kon ze voor het eerst zonder schaamte mensen uitnodigen om bij haar te komen eten. Daarmee had ze haar plek in het dorp teruggevonden. Ze deed er weer toe. Dit is in essentie wat we in al onze programma’s proberen te doen; zorgen dat mensen hun gevoel van eigenwaarde weer terugkrijgen, en hun eigen toekomst zelf verder kunnen opbouwen. En dat blijft ook als ons werk daar ophoudt.
Ons werk doet ertoe, ook als de omstandigheden waarin we werken verslechteren. Ik hoop en bid dat men, ook in Den Haag, gaat inzien hoe schraal het is als we alleen naar onszelf kijken. We zijn gemaakt voor gemeenschap, dus ik heb de hoop dat de wal het schip keert. Ik zie het als onze verantwoordelijkheid om daar een rol in te pakken, en om in samenwerking met anderen dit tegengeluid te blijven laten horen.”


Andries in Goma, DR Congo, bij Gift (3 jaar) en haar gezin

Red een Kind is gestart met een nieuw dorpsprogramma in Kibago. Dit heuvelachtige gebied ligt in het zuiden van het Afrikaanse land Burundi. We vertellen je graag meer over Kibago en het leven daar.

De vijf dorpen waarin wij aan het werk gaan liggen tussen de heuvels. Er lopen geen geasfalteerde wegen, maar alleen zandwegen. In de zomer zijn deze goed begaanbaar, maar in het regenseizoen heb je een goede motor of jeep nodig wil je de dorpen kunnen bereiken.

Werk en inkomen
In Kibago zijn veel mensen afhankelijk van de landbouw of veeteelt. Het kan zijn dat mensen werken op eigen land en met eigen vee, of dat ze zichzelf verhuren om voor anderen te werken. In de schoolvakanties gaan zelfs kinderen in Kibago aan de slag om extra geld te verdienen. Dit wordt gebruikt om schoolgeld mee te betalen of eten te kopen.

School
Er zijn scholen in het gebied, maar het ontbreekt ze aan ruimte, goed lesmateriaal en docenten. Het is heel normaal dat er tachtig tot honderd leerlingen in één lokaal zitten. Helaas komt het ook vaak voor dat kinderen überhaupt niet naar school gaan, bijvoorbeeld omdat ze op het land moeten werken of omdat er geen schoolgeld is.

Dagelijks leven
Het dagelijks leven van een kind in Kibago bestaat uit naar school lopen (wat vaak al veel tijd kost) en lessen volgen, naar de kerk gaan, voetballen, Umukoba (een jongleerspel) of Boruboru (een soort trefbal) spelen. Maar ook thuis of in de dorpsgemeenschap helpen is heel vanzelfsprekend. Kinderen halen water, verzamelen brandhout, zorgen voor het vee, vegen in en rond huis, maken bakstenen om te verkopen, doen de afwas of koken. Een typische maaltijd in Kibago bestaat uit ugali (een gerecht gemaakt van cassavemeel), groenten of ingewanden van dieren. Op heel bijzondere dagen staat er een stuk vlees op het menu.

Aan de slag!
De komende jaren gaan we met gezinnen in Kibago aan de slag op verschillende punten:

Zo werken we in zeven jaar samen aan een leefbare omgeving waarin kinderen zich veilig kunnen ontwikkelen.

Wil je weten wat de impact van sponsoring op kinderen en hun omgeving is?
[button_primary link=”https://www.redeenkind.nl/verhalen-van-sponsorkinderen/”]Lees het hier![/button_primary]

“Water is ontzettend belangrijk. We hebben vaak dorst en dit water is vers en goed om te drinken.” Joshua Daniël stopt even met graven terwijl het werk om hem heen onverminderd doorgaat. Hier wordt hard gewerkt aan een nieuwe zanddam; dé oplossing voor het watertekort in Kitui, het gebied in Kenia waar hij woont.

In Kitui wonen meer dan een miljoen mensen. Slechts een derde daarvan heeft toegang tot water. In sommige plaatsen moet men wel tien kilometer lopen voor water. Dit wordt meestal gedaan door de kinderen. Ze moeten daardoor om 04.00 uur ’s ochtends op, of halen na school water, in het donker, als het onveilig is.

Wat is een zanddam?
Red een Kind heeft met de overheid gekeken naar plekken waar (nieuwe) waterpunten hard nodig zijn. Daar bouwen we zanddammen. Een zanddam, gemaakt van cement en puin, zorgt ervoor dat zand ophoopt. Dit zand neemt water op en zo ontstaat er een ondergronds waterreservoir. Zo kan men, het hele jaar door, makkelijker water vinden.

‘Dit gaat alles veranderen’
Red een Kind werkt altijd samen met de gemeenschap, zo ook hier. Alle mensen worden gemobiliseerd om mee te helpen. Eerst wordt de oude constructie verwijderd, het puin gebruiken we voor een nieuwe dam. Mary heeft haar jongste dochter Naomi (2 jaar) meegenomen naar de zanddam, waar ze met een groepje vrouwen het puin van de oude dam uitzoekt. Ze vertelt: “Ik zit in een zelfhelpgroep en zou graag fruitbomen planten en een moestuin aanleggen om mijn gezin te voeden, maar dat is nu nog onmogelijk omdat er geen water is. Mijn kinderen moeten elke dag negen kilometer lopen om water te halen, daardoor kunnen ze geen huiswerk maken en beginnen ze al heel erg moe aan de schooldag. Ik word zo ontzettend blij van het idee dat water zo dichtbij is. Dit gaat alles veranderen voor mij en ons hele dorp.”

School en water
Vlakbij een school in Kitui ligt de (droge) bedding van een rivier. Ook hier gaat Red een Kind aan de slag met een dam, waardoor er schoon water beschikbaar komt voor de school. “We komen vaak dorstig op school, en dan is daar geen water voor ons”, vertelt de twaalfjarige Robert Peter. Justus, zijn leerkracht, vult aan: “Kinderen lijden nu vaak aan ziekten door vervuild water, soms komen kinderen niet omdat ze water moeten halen voor hun familie. Deze zanddam zal echt heel veel veranderen voor de school en het leren van de kinderen ook heel erg bevorderen. Ze zullen vaker naar school komen en we kunnen ze leren hoe ze groente en fruit moeten verbouwen.”

Aan de slag
Joshua Daniël graaft een diepe kuil op de plek waar de nieuwe dam moet komen. Het is twaalf uur, en warm maar hij gaat onvermoeid door met de mannen die ook met mokers en houwelen een plek maken voor ‘hun’ nieuwe dam. “Water is heel belangrijk”, vertelt hij. “Ik zit in een jongerengroep en we zouden zo graag bomen planten om dit gebied weer groener te maken. Nu moet ik nog tien kilometer lopen om water te vinden, maar op deze manier wordt de afstand zo kort dat we aan de slag kunnen met onze plannen!”

Uit armoede groeien
Niet alle dorpen in Kitui liggen in de buurt van een rivier. In één van die dorpen legden we daarom, samen met dorpsbewoners, een waterbassin aan. Een zelfhulpgroep deelt dat ze hebben geholpen met het uitgraven van het gat. Ze zijn trots dat het gelukt is. Dankzij het water uit dit waterreservoir kunnen deze mensen weer aan het werk om zélf verder te groeien uit armoede.

Het is zover! De jaarlijkse update over 2023 vanuit de dorpsprogramma’s is weer verschenen. Alle sponsors en donateurs hebben zo’n update vol mooie, inspirerende verhalen ontvangen. We delen er graag een paar met je uit de veertien brieven die verzonden zijn.

3.000 hygiënepakketten, 2.000 onderdakpakketten, voorlichting over hygiëne en in totaal ruim 57.700 mensen bereikt. Dat is het effect van een noodhulpactie van Red een Kind in Somalië. Afgelopen half jaar werkten we daar samen met de Dutch Relief Alliance (DRA).

El Niño, een natuurverschijnsel waarbij koel zeewater sterk opwarmt, veroorzaakt onder andere hevige regenval in Somalië. Als gevolg hiervan stroomden eind vorig jaar rivieren over en kwamen hele gebieden onder water te staan. Huizen stortten in en landbouwgronden werden verwoest, waardoor oogsten en vee verloren gingen.

Beter onderdak
Duizenden gezinnen sloegen op de vlucht en belandden in vluchtelingenkampen. Deze zijn inmiddels overvol. Veel gezinnen leven er in provisorische tenten of onder plastic zeilen. Zonder fatsoenlijk onderdak zijn mannen, vrouwen en kinderen kwetsbaar voor gezondheidsproblemen en ook privacy is er niet.

Een informeel opvangkamp in het zuiden van Somalië

In dit soort kampen verleende Red een Kind (nood)hulp. Bijvoorbeeld door voorlichting te geven over hygiëne en mensen te trainen die op hun beurt ook weer deze voorlichting kunnen geven. Daarnaast was de hulp heel praktisch: we deelden bijvoorbeeld onderdakpakketten uit. Zo’n pakket bestaat uit zeilen, touw en haringen. Het biedt een gezin niet alleen bescherming tegen zon, zand of regen, maar geeft ook privacy en veiligheid. Hoewel dit een tijdelijke oplossing is, is het tegelijk een eerste stap voor een gezin naar het weer oppakken van hun leven.

Hoe gaat dat uitdelen in zijn werk?
Bij het uitdelen van hulpgoederen werken we nauw samen met plaatselijke autoriteiten en lokale leiders. Hierbij wordt erop toegezien dat de meest kwetsbare mensen de hulp ook echt ontvangen, zoals eenpersoonshuishoudens en ouderen. Het transport van de goederen is een hele uitdaging. Wegen zijn slecht begaanbaar – als ze er al zijn, en de veiligheid onderweg is echt een probleem.


Onderdakpakketten liggen klaar om uitgedeeld te worden

Beter beschermd
De alleenstaande moeder Fartun is een van de mensen die hulp ontving. Ze vertelt: “Waar wij woonden, overstroomde de rivier het dorp. Het regende te hard en ineens ging het heel snel. We konden niets uit ons huis meenemen; alles stond binnen de kortste keren onder water. We hadden geen andere keuze dan hierheen te komen.” Fartun en haar kinderen wonen nu al een paar maanden in het kamp, dus ze is heel dankbaar voor de geboden hulp. “Dit is wat we zo hard nodig hadden. Met dit pakket kunnen we ons onderdak verbeteren. Ik zal het dak bedekken met het plastic zeil en het dan vastmaken met de pinnen en vastbinden met het touw. Dat is erg handig bij regen of hete zon. Het beschermt onze spullen tegen weersinvloeden. Mijn gezin is hierdoor beter beschermd. Het waait hier hard en nu komt er nog veel zand binnen. Dat is niet goed voor het eten en andere dingen. Het onderdakpakket beschermt ons daar ook tegen. Ik waardeer jullie voor de spullen en de steun.”


Fartun kwam een van de 2.000 onderdakpakketten halen

Dutch Relief Alliance
De Dutch Relief Alliance (DRA) bestaat uit veertien Nederlandse humanitaire organisaties die samenwerken met het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken en veel lokale organisaties om (nood)hulp te bieden in landen als Somalië en Zuid-Soedan.

© Foto’s: Medair

Al jarenlang wordt Rumonge, een gebied in het zuidwesten van Burundi, regelmatig getroffen door noodweer en overstromingen, zo ook afgelopen voorjaar. Duizenden mensen raakten in de problemen en verschillende organisaties schoten toe om te helpen. Red een Kind ging aan de slag in Rumonge en deelde leningen en noodpakketten uit onder 828 mensen in 120 gezinnen.

De overstromingen als gevolg van El Niño troffen duizenden huishoudens in Rumonge. 729 hectare akkerland werd vernield, 3.186 huizen verwoest en 16.238 mensen sloegen op de vlucht voor het water.

Noodpakketten en geld
Eind juni deelde Red een Kind daarom aan 120 gezinnen geld of noodpakketten uit. Deze pakketten bevatten heel praktische voorwerpen zoals twee slaapmatten, jerrycans, pannen, lampen op zonne-energie en eetgerei voor vijf personen. Het geld was om voedsel van te kopen, gezinnen betalen dit terug zodra ze kunnen.

“Deze families verloren alles, maar Red een Kind helpt hen weer op de been”, vertelt Celia. Zij was aanwezig bij het uitdelen van de pakketten. “Hun huizen zijn nog niet hersteld en de uitdagingen nog niet voorbij, maar ze weten dat ze er niet alleen voor staan.”

Plannen voor de toekomst
We hebben nog een uitdeelmoment op de planning staan en hopen hiermee 480 gezinnen te bereiken. We proberen eerst in kaart te krijgen waar zij nu verblijven en wat ze nodig hebben. Daarbij zorgen we ervoor dat kinderen altijd profiteren van wat we doen. Zij zijn immers de reden dat we ons werk doen.

Red een Kind heeft, samen met partners van de Dutch Relief Alliance (DRA), kindvriendelijke ruimtes in Somalië ingericht. Deze Child Friendly Spaces bieden een plek van rust voor kinderen die te maken hebben met rampen en geweld.

In Somalië is de situatie voor veel kinderen vaak niet veilig. Ze hebben te maken met geweld, scheiding van gezinsleden, kinderarbeid en er worden zelfs kinderen geronseld door gewapende groepen. Juist daarom zijn kindvriendelijke ruimtes van groot belang. Ze bieden bescherming en stabiliteit.

Weer echt kind
In de Child Friendly Spaces kunnen kinderen psychologische hulp krijgen om te herstellen van trauma’s. Daarnaast organiseren we activiteiten zodat de kinderen ervaren dat ze bij elkaar horen en veilig zijn. Ze kunnen zich weer écht kind voelen.

Lage drempel
De kindvriendelijke ruimtes zijn ingericht in centra waar ook gratis medische hulp wordt geboden. Dat is een bewuste keuze. Medische centra worden vaak beter beveiligd. Daarnaast ontstaat er een wisselwerking: kinderen die hier komen zitten dicht bij medische hulp, mocht dat nodig zijn en ouders die medische hulp zoeken, kunnen met hun kinderen terecht bij de Child Friendly Spaces. De drempel is zo heel laag en het blijkt dat veel gezinnen hier gebruik van maken.

Voor alle kinderen
Aamiina*, plaatselijk projectmanager medische zorg, vertelt trots: “Door een veilige en zorgzame omgeving te bieden, laten we hier liefde en dienstbaarheid zien. We zorgen dat het toezicht goed is en dat we zo goed mogelijk naar de mensen luisteren die gebruik maken van onze faciliteiten. We zijn er voor álle kinderen, ongeacht hun achtergrond. De activiteiten die we organiseren zijn bedoeld om kinderen vreugde en geluk te brengen, zodat ze ondanks hun omstandigheden normale momenten van plezier ervaren.”

‘Het heeft zijn leven gered’
Fadumo* en haar tweejarige zoon Hassan*, te zien op de foto hierboven, kwamen bij het medisch centrum terecht. “Toen ik hier voor het eerst kwam, was mijn zoon ondervoed en werd hij met succes behandeld. Dat heeft zijn leven gered”, vertelt moeder Fadumo. “Sindsdien weet ik zeker dat ik hier goede zorg krijg en ik ben blij dat ik hier terecht kan.”

* Schuilnaam

© Foto’s: Medair