Rieneke handwerkt ‘fulltime’ voor Red een Kind

Meebouwen aan Gods Koninkrijk. Dat was het grootste verlangen van Rieneke Vonck (43 jaar). Door haar mentale en fysieke uitdagingen was dat niet vanzelfsprekend. Maar creatief als ze is, begon ze vier jaar geleden ‘De fleurige naaister’. Inmiddels heeft ze honderden euro’s voor Red een Kind opgehaald. “Ik heb geleerd dat iedereen op zijn eigen plek tot zegen kan zijn.”

“Het begon allemaal met een mandje stof, een wankele tuintafel en een nog wankeler krukje”, vertelt Rieneke glimlachend. We bezoeken haar thuis in Groningen, waar ze uitlegt dat De fleurige naaister geen officieel bedrijf is, maar “meer een hobby met een naam”. Door verschillende omstandigheden is haar leven anders gelopen dan dat van veel andere vrouwen van haar leeftijd. Toch wil ze niet te veel stilstaan bij het verdriet en de pijn. “Ondanks alles heb ik veel van Gods liefde in mijn leven mogen ervaren en daar ben ik heel dankbaar voor. Juist vanuit die ervaring wil ik een lichtje voor anderen zijn.”

Vlaggetjes en kussenhoezen

Naaien deed Rieneke altijd al graag. Eerst vooral voor haar neefjes en nichtjes. Toen zij groter werden, vroeg ze zich af hoe ze haar talent op een andere manier kon inzetten. Wat begon als een creatieve hobby, groeide uit tot een manier om anderen te helpen. Rieneke begon met het maken van vlaggetjes en kussenhoezen, die verkocht ze aan familie en vrienden en de opbrengst ging naar goede doelen. Toen ze later ook leerde haken, nam haar assortiment een vlucht. “Dat leek me leuk om te doen en het bleek een schot in de roos. Vooral de gehaakte knuffels verkopen heel goed.”

Inmiddels is handwerken een vast onderdeel van Rienekes dagelijks leven. “Om kwart over vijf gaat mijn wekker. Ik vind het heerlijk om ’s morgens, in de stilte van de ochtend, te wandelen. Dan zing ik, bid ik en geniet ik van de natuur en het samenzijn met God. De rest van de dag ben ik vooral aan het handwerken. Mijn dagen zien er misschien anders uit dan die van de gemiddelde Nederlander, maar voor mij voelt dit goed.”

Liefde uitdelen

Om de week staat ze met haar handwerk op de weekmarkt van verzorgingshuis Maartenshof. Dat blijft spannend, omdat ze kampt met sociale angsten. “Het is maar een minimarktje hoor”, zegt ze lachend. “Het loopt geen storm en er zijn ook dagen dat ik niets verkoop. Toch vind ik het belangrijk om er te zijn. Gewoon even ‘fleurig’ aanwezig zijn met een groet, een glimlach of een praatje. Liefde uitdelen noem ik dat. Dat is een ander doel, maar minstens zo waardevol. Maar na die twee uurtjes heb ik mijn sociale taks wel bereikt hoor!”

Wat ze verdient, houdt ze niet voor zichzelf. Een groot deel van de opbrengst gaat naar Red een Kind, het overige naar een ander goed doel. “Red een Kind spreekt mij enorm aan als christelijke organisatie. Ik waardeer de zorgvuldigheid waarmee ze hun werk doen. Denk bijvoorbeeld aan de keuze om geen foto’s van kinderen meer online te plaatsen. Maar ook hun aanpak spreekt me aan. Uiteindelijk draait het om zelfredzaamheid. Zo worden de mogelijkheden van mensen hier verbonden met die van mensen in de landen waar Red een Kind werkt. Wij dragen bijvoorbeeld financieel bij, terwijl de gezinnen in de programma’s hun talenten inzetten. Alles met als doel dat mensen uiteindelijk op eigen benen kunnen staan. Ik vind het geweldig om daar een klein schakeltje in te mogen zijn.”

‘Dit helpt mij om mijn eigen situatie te relativeren’

Turakura Kids

Ook vindt Rieneke het mooi dat Red een Kind investeert in de jongste kinderen. “Dan denk ik vooral aan het project Turakura Kids in Rwanda. Verandering begint bij de nieuwe generatie. Als zij een goede start krijgen, heeft dat invloed op hun hele toekomst. Daarom gaat de opbrengst van mijn handwerk sinds een paar jaar naar dit programma. Het is mooi om mijn klanten daarover te vertellen.”

Maar het blijft niet bij geven alleen. Rieneke ervaart dat ze zelf ook veel ontvangt. “Als ik de verhalen lees van kinderen en gezinnen die via Red een Kind ondersteuning krijgen, raakt dat me. Ondanks hun omstandigheden blijven ze doorgaan en volhouden. Ook ik ken moeilijke periodes. Maar als ik dan kijk naar mijn warme en droge huis en dat ik me geen zorgen hoef te maken over eten en drinken, helpt dat me om mijn eigen situatie te relativeren. Hun veerkracht motiveert mij om niet het bijltje erbij neer te gooien.”

Rieneke laat haar werkkamer zien. De wankele tuintafel van vroeger heeft plaatsgemaakt voor een robuuste werktafel en het krukje voor een ergonomische bureaustoel. Kratten vol stoffen staan langs de muur en op haar bureau prijken gehaakte eekhoorns, beertjes en alpaca’s. Ze is dankbaar voor wat ze heeft opgebouwd. “Ik hoop dat ik anderen met mijn verhaal kan bemoedigen. Kijk naar wat je wél kunt en begin met iets kleins. Al is het maar een glimlach naar een vreemde op straat.”