DR Congo

De Democratische Republiek Congo (DR Congo) is het een na grootste land in Afrika. Het land grenst onder andere aan Zuid-Soedan, Oeganda, Rwanda  en Burundi

196.203 kinderen ondersteund in 2025
171 kindvriendelijke ruimtes
1.806 kinderen met een beperking bereikt in 2025
155.199 volwassenen werkten samen met ons

Over DR Congo

In DR Congo wordt vooral Frans, Swahili en Tshiluba gesproken. Het landschap is heel groen met veel tropische bomen en planten, de aarde zelf heeft een bruinrode kleur. De wegen zijn vaak erg slecht begaanbaar met diepe kuilen. In DR Congo wonen meer dan 95 miljoen mensen. De meeste arme mensen wonen in kleine hutten gemaakt van hout, klei en stenen.

DR Congo kent een lange geschiedenis van geweld, conflicten en burgeroorlogen. Het land bevat enorme rijkdommen aan goud, olie, kobalt en andere grondstoffen. Door die grondstoffen is er in DR Congo veel conflict, en niet alleen door gewapende groeperingen die in het land actief zijn. Ook westerse landen leveren een bijdrage aan de strijd die in DR Congo woedt, omdat wij veel van deze grondstoffen gebruiken voor bijvoorbeeld onze telefoons en auto’s.

Wist je dat…

DR Congo ongeveer 69 (!) keer zo groot is als Nederland? En in dat gigantische land ligt maar 2.100 kilometer aan asfalt.

Dit doen we in DR Congo

  • Noodfonds

    Acute hulp in gebieden waar dat nodig is

  • Kids@Risk

    We zijn aanwezig in vluchtelingenkampen op het platteland

  • Traumahulp

    … is nodig voor miljoenen (!) kinderen

  • Onderwijs

    Waar mogelijk creëren we kindvriendelijke plekken om in te spelen en leren

Ontmoet Asie

“Mijn moeder is dankzij jullie van gedachten veranderd”, vertelt de twaalfjarige Asie blij over een van onze programma’s in DR Congo. “Eerst werd ik na de derde dag op school al naar huis gestuurd omdat ik geen schoolspullen en geen schooluniform had. De leraren zeiden dat ik zonder die spullen niet kon leren. Ik bleef maar zeggen dat mijn moeder wel de spullen zou kopen, maar mijn moeder besloot dat ik thuis moest blijven en tot volgend jaar moest wachten. Ik ben zo dankbaar dat jullie mijn moeder hebben aangemoedigd om mij naar school te laten gaan. Waar je ook vandaan komt, je mag dromen!”