Maar liefst zes kinderen en zes kleinkinderen heeft ze, Angelina uit Mavindini, Kenia. Jarenlang leefde ze in armoede en had niets in te brengen. Ze was onzeker en kon niets voor haar eigen gezin betekenen, laat staan voor anderen. Dat haar leven dankzij het dorpsprogramma van Red een Kind zó zou veranderen, had ze nooit durven dromen.

Door: Tharin Doornbos

Al zwaaiend loopt ze ons in haar vrolijke felroze jurk tegemoet, op het pad naar haar huis toe. We worden warm onthaald, alsof we oude bekenden zijn. In de schaduw van een boom heeft ze een tafeltje en stoelen klaargezet. Een kan water staat op tafel. Voor ons heel normaal, maar hier in het droge Kenia een uitzondering.

Angelina vertelt ons trots hoe het haar lukte om wél die kan water op tafel te zetten: “Toen in november 2013 de zelfhulpgroep waar ik lid van ben werd opgericht, zat ik echt aan de grond. Hoe kon ik ooit voor mijzelf en mijn gezin zorgen? Met kleine stapjes begonnen we te sparen: 20 shilling per week (17 eurocent) was de inleg.”

Deze kleine wekelijkse investering leidde tot grote veranderingen voor Angelina. Ze legt uit hoe ze uiteindelijk een watertank kon aanschaffen: “Mijn einddoel was om een watertank bij mijn huis te plaatsen, maar daar gingen eerst wat investeringen aan vooraf. Van mijn eerste lening kocht ik een aantal kippen. Deze hebben weinig water nodig en leverden eieren en kuikens die ik kon verkopen. De tweede lening besteedde ik aan een aantal geiten. Met de derde lening kon ik mijn huis verbeteren en gas aanschaffen om te koken. Daarna kreeg ik eindelijk de kans om een watertank van dertigduizend liter aan te schaffen.”

De tank staat dan wel naast haar huis, maar Angelina gebruikt het water niet alleen voor zichzelf. “In de zelfhulpgroep leerde ik twee dingen: mijn eigen kinderen onderhouden én dat ik graag anderen wil helpen. Mijn buren kan ik helpen door het water bij mijn huis met hen te delen. Voor een klein bedrag mogen ze dit van me kopen; de inkomsten gebruik ik om te investeren. Ik liet bijvoorbeeld ook een waterplaats graven waar ik water voor de dieren en het land uit kan halen. Dankzij een landbouwtraining leerden we ook mungbonen verbouwen, die weinig water nodig hebben. Zo komen mijn gezin en dat van anderen met weinig water tóch de droogte door.”

De droogte in Kenia blijft een groot probleem: mensen, dieren en gewassen lijden onder het gebrek aan water. Toch is er dankzij het dorpsprogramma hoop voor de families in Mavindini. Ik was onder de indruk van de veerkracht van Angelina. Ze kwam van heel ver maar is nu van grote waarde voor gezinnen in de wijde omtrek. Draag jij ook je steentje bij tegen droogte?

Geef voor water


Terug naar overzicht