Vrijwilligers
Kids
Jongeren
Uw school
Uw kerk
Uw bedrijf

Joanne Aschman


Joanne Aschman werkt als management assistent bij Red een Kind.

Drijfveren
De ongelijke verdeling van middelen en kansen in deze wereld kan me erg bezig houden. Ik ben doordrongen van het feit dat mijn West-Europese leven zowel een zegen als een opdracht is. God heeft de mensheid het beheer van middelen in handen gegeven, met de opdracht sociale gerechtigheid te realiseren. Mijn overstap naar Red een Kind volgt uit de wens hier - op kleine schaal - concreet vorm aan te geven.

Doelen
Wat ik als doelen voor Red een Kind zie - en waar ik me aan verbonden weet: kansen creëren voor kinderen en jongeren om een zelfstandig en menswaardig bestaan op te bouwen. Daarnaast zie ik voor deze organisatie in Nederland een rol in het werken aan bewustwording van wereldburgerschap, verantwoordelijkheid en sociale gerechtigheid. Mijn functie draagt hier indirect aan bij: de secretariële en beleidsmatige ondersteuning van de directie. Een rol die maakt dat anderen zich direct met de hoofddoelen bezig kunnen houden.

Hoogtepunt 2007
Het was een boeiend, turbulent jaar. Enkele toppers: dat ik met positief resultaat de sollicitatieprocedure doorkwam en dat ik op tijd een huis in Zwolle vond, zodat ik kon klussen en verhuizen voor ik aan de baan begon. Van de maanden bij Red een Kind vond ik de derde week van september erg interessant. Die week hebben we als team met Indiase collega’s nagedacht over de strategie van de organisatie.

En verder…
Voor ik bij Red een Kind startte, somberde iemand wat cynisch dat ontwikkelingssamenwerking uiteindelijk toch niks oplevert. “In Afrika zullen ze blijven vechten”. Nu raak ik ook niet direct hoopvol gestemd door de (internationale) politiek of de macro-economische structuren. Maar kijk eens naar een ander niveau! De voorlichting en toerusting gericht op bestrijding van HIV/Aids, gezinnen waarvan de situatie verbetert door onderwijs en gezondheidszorg, kinderen die nu wèl leren lezen en schrijven, jongeren die een vak leren dat hen perspectief biedt, kansen...
Als Jezus zegt dat zelfs de haren van je hoofd geteld zijn, zou het microniveau van kind en gezin ons dan te min zijn?