Drijfveren
Ik herinner me nog levendig dat ene gezin in zomaar een dorp in zuidelijk india. Vader, moeder en vijf kinderen onder de 9 jaar. De ogen van de moeder zijn in mijn geheugen gegrift. Maar ook de angst in de ogen van haar oudere kinderen. Vader en moeder dragen een dodelijk geheim bij zich. Ze zijn allebei HIV positief. Vader heeft een eigen bedrijfje. Hij is weer een beetje aan het werk, maar was een tijd te ziek om te werken. Niet werken, betekent geen inkomen. En dan al die rekeningen van verschillende ziekenhuizen.
Uit ervaring weet ik hoe dit verder gaat. In dit gedeelte van India zijn geen medicijnen beschikbaar. De ouders zullen overlijden. De kinderen zullen al lang voor dat moment van school gehaald worden. Ze moeten werken, voor de ouders en broertjes en zusjes zorgen. We schudden handen en ik trek de deur van de auto dicht. Tijdens het optrekken blijf ik achterom kijken.

Doelen
Ik wil aandacht vragen voor dat gezin van om de hoek. Voor al die gezinnen, mannen, vrouwen, kinderen die getroffen worden door deze duivelse ziekte. Ik wil deze organisatie verder helpen om eraan te werken dat het meedogenloze stigma minder wordt; het ‘eigen schuld dikke bult denken’ uitsterft. En dat er meer aandacht van overheidswege komt voor deze groep en medicijnen beschikbaar komen, ook in afgelegen gebieden. Dat de kinderen naar school kunnen blijven gaan. Dat iedereen weet wat de besmettingsrisico’s zijn. Dat niemand meer bang hoeft te zijn om een huis te delen met een HIV besmette persoon.
Het motiveert me dat we voor grote groepen kinderen in moeilijke omstandigheden en hun ouders of verzorgers een verschil hebben kunnen maken. Dat we een klein steentje kunnen bijdragen aan die heel grote agenda om voor het jaar 2015 onderwijs te organiseren voor alle kinderen wereldwijd.

En verder...
De relativisten in mijn omgeving vragen zich af en toe af wat de zin van ontwikkelingssamenwerking is. Het is ‘een druppel op een gloeiende plaat’ naar hun inschatting. Maar voer die discussie maar met dat gezin in Zuid India. Zij spreken niet over een druppel, maar wellicht over een emmertje. Of misschien wel over een oceaan. Ik houd me denk ik niet zozeer met die druppel bezig, als wel met de vraag hoe we de plaat wat minder gloeiend kunnen krijgen. En dat kan.

Mail

Terug