Burundi is een land in Afrika en grenst aan Congo-Kinshasa, Rwanda en Tanzania. Tussen 1993 en 1999 heeft het etnische geweld tussen de Hutu en Tutsi stammen honderdduizenden vluchtelingen veroorzaakt en ten minste 250.000 doden. Hoewel veel vluchtelingen teruggekomen zijn uit de omringende landen heeft het aanhoudende geweld veel anderen juist alsnog doen vluchten.
Op 1 juli 1962 werd Burundi als onderdeel van Ruanda-Urundi onafhankelijk van België. Het land werd een onafhankelijk koninkrijk onder de naam Koninkrijk Burundi, met Tutsi-koning (Mwami) Mambutsa IV als staatshoofd. De koning bleek bereid enige staatkundige hervormingen door te voeren waardoor het land een enigszins democratisch karakter kreeg. Diens zoon, Ntare V, pleegde in september 1966 een coup en zette zijn vader af, liet zichzelf tot koning uitroepen en herstelde de absolute monarchie. Dit leidde tot de coup van 28 november 1966 toen staatssecretaris van Defensie, Michel Micombero, een Tutsi-leider, de macht overnam. Micombero riep de Republiek Burundi uit en werd als president geïnstalleerd. Koning Ntare V die op dat moment op staatsbezoek was ging in ballingschap.
Micombero regeerde sindsdien per decreet en liet zich omringen door radicale Tutsi adviseurs. Burundi werd een eenpartijstaat met de UPRONA (Unie voor Nationale Vooruitgang) als enige partij. De spanningen tussen de Tutsi extremisten en Hutu's en Tutsi-monarchisten liepen begin 1972 hoog op. Ex-koning Ntare V keerde in maart 1972 om onduidelijke redenen naar Burundi terug. De koning kreeg toestemming zich in het voormalig koninklijk paleis te vestigen. In april 1972 werd Ntare V in het paleis vermoord, waarschijnlijk in opdracht van de regering. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen en in de loop van het jaar vonden er slachtingen plaats tussen Hutu's en Tutsi's en scheidde het gebied Martyazo zich korte tijd van Burundi af. Naar schatting tussen de 50.000 en 100.000 Burundezen kwamen om het leven. Met name Hutu-leiders en Hutu-intellectuelen werden vermoord, ten einde de Hutu's de komende jaren van hun leiders te beroven.
Op 1 november 1976 pleegde generaal Jean Baptiste Bagaza een geweldloze coup waarbij Micombero werd afgezet. Micombero vestigde zich in Somalië. Bagaza, een gematigde Tutsi, schafte de herendiensten die de Hutu's moesten verlenen af en voerde landhervormingen door. Aanvankelijk toonde Bagaza zich een gematigd dictator, doch de mensenrechtensituatie verslechterde ernstig in de jaren tachtig en de etnische spanningen namen toe. De Rooms-Katholieke Kerk voerde oppositie tegen het bewind en riep op tot democratisering en respect voor de mensenrechten. President Bagaza werd in 1987 op zijn beurt tijdens een coup afgezet.
De nieuwe president, Pierre Buyoya, voerde een beleid van verzoening. Daarnaast vond er een democratiseringsproces plaats. De relaties tussen kerk en staat werden verbeterd en hij hief het zelfgekozen isolement van Burundi op door contacten aan te knopen met het buitenland.
In 1992 schafte Buyoya het eenpartijenstelsel van de UPRONA af en voerde een meerpartijenstelsel in. Op 25 juli 1996 greep het leger de macht en Pierre Buyoya werd opnieuw president. De Hutu Pascal Firmin Ndimira werd premier. Buyoya probeerde de vrede te herstellen, wat hem slechts ten dele lukte. Eind 1996 vonden er weer slachtingen plaats. Bemiddeling leidde er echter toe dat de situatie enigszins verbeterde. In 1998 werd het ambt van premier afgeschaft.
Op 30 april 2003 werd de Hutu Domitien Ndayizeye (FROBEDU) president. Op 4 juli 2005 werden historische parlementsverkiezingen gehouden. Op 19 augustus 2005 koos het nieuwe parlement president Pierre Nkurunziza tot president. Op 26 augustus trad hij in functie.
Red een Kind is in 2008 begonnen met een project in Kirundo en Bugabira, in het noordoosten van Burundi. Het gaat om projecten die tot doel hebben de toegang tot onderwijs voor kinderen te vergroten.