De Democratische Republiek Congo is na Sudan het grootste land in Afrika ten zuiden van de Sahara. De buurlanden zijn de Republiek Congo (Brazzaville), de Centraal Afrikaanse Republiek, Sudan, Uganda, Rwanda, Burundi, Tanzania, Zambia en Angola. De kustlijn bedraagt 37 kilometer.
Het land heeft een tropisch klimaat en de gemiddelde temperaturen variëren van 26°C in het kustgebied en langs de rivieren tot 18°C in de bergachtige streken. De bevolking, in 1999 geschat op ruim 50 miljoen inwoners, is voor de helft jonger dan 15 jaar. Slechts 3% is ouder dan 65 jaar. In de DRC wonen meer dan 350 etnische groeperingen, waarvan de meerderheid tot de Bantu behoren.
De officiële taal is Frans. Andere belangrijke talen zijn Lingala (vooral in Kinshasa en langs de rivieren), Kikongo (ten westen van Kinshasa), Swahili (in het oosten en noordoosten) en Tshiluba (in het zuiden). Het land is onderverdeeld in 11 provincies: Bandundu, Bas-Congo, Equateur, Kasaï Occidental, Kasaï Oriental, Katanga (Shaba), Maniema, Noord Kivu, Zuid Kivu, Provincie Oriental en de stad Kinshasa.1 De hoofdstad Kinshasa is onderverdeeld in 24 Communes. De Congolese munteenheid is de Franc Congolais. De waarde van deze munt is Fc 440 = €1.
De sociaal-economische situatie in de DRC is onverminderd zeer slecht. De economie van de DRC is in hoge mate afhankelijk van de natuurlijke rijkdommen van het land. Als gevolg van vele jaren wanbeheer en corruptie door het Mobutu-regime en de oorlog is de economie grotendeels ingestort. Daarbij komt dat de exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen voor het grootste deel in handen is van buitenlandse mogendheden, rebellen en gewapende groepen.
De vrijheid van godsdienst wordt door de overheid gerespecteerd, met dien verstande dat de openbare orde niet mag worden verstoord en niet tegen de heersende publieke moraal mag worden ingegaan. Er zijn geen gevallen bekend van problemen voor bepaalde categorieën gelovigen of van onderdrukking van religieuze stromingen.
Volgens de VN bevinden zich in de DRC ongeveer 2,7 miljoen binnenlands ontheemden, tegen 2 miljoen in januari 2002. Speciaal getroffen zijn de provincies Noord-Kivu en Orientale, waar tussen augustus 2002 en februari 2003 500.000 personen ontheemd raakten. Voor de ontheemden is geen opvang geregeld.  Velen bevinden zich in het oerwoud en kunnen ook niet bereikt worden door hulpverleningsinstanties. Anderen zijn vanuit hun dorpen naar grotere plaatsen
getrokken. Hun aanwezigheid legt een grote druk op de oorspronkelijke bewoners, die zelf al in een uiterst moeilijke situatie verkeren.
Red een Kind werkt in Congo samen met een partnerorganisatie. De hulpverlening is met name gericht op het bestrijden van de gevolgen van HIV/Aids.